จอร์แดน ศูนย์กลางที่มิตรภาพตะวันออกกลาง เป็นดินแดนศักดิ์สิทธิ์ 

เป็นสถานที่ที่โมเสสจบชีวิต รวมทั้งแหล่งอารยธรรมอาณาจักรโรมันอันยิ่งใหญ่


นครเพยี่ห้อ เป็นนครหินสลักโบราณที่กบดานอย่างลึกลับอยู่ท่ามกลางช่องเขา วาดี มูซา หรือ ซอกเขาโมเสส ตั้งอยู่ระหว่างทะเลสาบเดดซีแล้วก็อัคบา ที่ที่นี้แต่เดิมเป็นนครการค้าขายขนาดใหญ่ซึ่งถัดมาถูกทิ้งเอาไว้เป็นเวลายาวนานเกือบจะพันปี จนกระทั่งเกือบจะถูกลืม ถัดมาได้ถูกศึกษาและทำการค้นพบโดยนักตรวจสอบชาวประเทศสวิตเซอร์แลนด์ โยฮันน์ ลุควิก บวร์ฮาร์ท ในปี คริสต์ศักราช1812 หรือ พุทธศักราช2355
ประวัติความเป็นมาของเพยี่ห้อ
กรุ๊ปแรกที่มาพาไปสู่เพยี่ห้อเป็น เอโดไมต์ ซึ่งมาราว 1000 ปีกลายคริสตกาล แม้กระนั้นผู้ที่สร้างเมืองเพยี่ห้อขึ้นมาเป็นชาว นาบาเทียน ในศตวรรษที่ ก่อนคริสตกาล เมื่อก่อนเป็นเพียงแค่กรุ๊ปตะลอนในทะเลทรายอารับ มักก่อสร้างบ้านด้วยการสกัดหินผาแล้วก็อาศัยอยู่ในถ้ำที่มีอยู่ทั้งเมืองเพยี่ห้อ พวกเขามีอาชีพเป็นคนเลี้ยงแกะ แต่ว่าเมื่อมีมีกรุ๊ปกิจการค้าเข้ามาจะเปลี่ยนแปลงมาค้าขายแล้วก็รับจ้างเป็นพยาบาลความปลอดภัยแก่คาราวาน กลุ่มคนเหล่านี้มีความซื่อมากมาย ค่าธรรมเนียมที่ได้จากการเรียกเก็บค่าผ่านทางก็ช่วยทำให้พวกเค้ามีชีวิตที่ดียิ่งขึ้น เนื่องจากตั้งอยู่บนเส้นทางพาณิชย์ที่สำคัญมากของโลกเวลานี้มี สายร่วมกันเป็น สายกิจการค้าทิศตะวันออกสายกิจการค้าตะวันตก แหลมอารับกับอ่าวอิหร่านถึงสมุทรเมดิเตอร์เรเนียน รวมทั้งสายการค้าขายเหนือสายกิจการค้าใต้ สมุทรแดงกับกรุงดามัสกัส ซีเรีย ว่ากันว่าเมืองเพยี่ห้อมีแหล่งน้ำจืดชืดสำคัญ ที่เรียกว่า วาดี มูซา หรือเรียกอีกอย่างว่า ซอกเขาโมเสส ว่ากันว่าเป็นน้ำที่โมเสสได้เสกออกมาเพื่อชาวยิวรับประทานแก้หิวน้ำ พ่อค้าหรือผู้เดินทางแล้วผ่านทะเลทรายที่ร้อนระอุแห้งอีแร้งแล้วก็ว่างเปล่าไม่มีวันเลือกอื่นเว้นเสียแต่มาที่เมืองเพยี่ห้อที่นี้
เพ
ยี่ห้อ เป็นที่กล่าวขวัญกันไปตามนักท่องเที่ยวและก็พ่อค้า ว่าเป็นเมืองที่รุ่งเรืองที่สุดในทะเลทราย เพยี่ห้อเป็นห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่ เป็นตลาดซื้อผลิตภัณฑ์ที่สำคัญของทิศตะวันออก อย่างเช่น ยางไม้หอม กำยาน เครื่องเทศอารับ ทองแดง เหล็ก เครื่องถ้วยชามผ้าย้อมฟินิเชียนล้วนแล้วแต่จำเป็นต้องผ่านทางเมืองเพยี่ห้อก่อนออกไปสู่สมุทรเมดิเตอร์เรเนียนและก็อ่าวอิหร่าน
เพ
ยี่ห้อก้าวหน้ามากมายในตอน 50 ปีกลายคริสตกาล มาจนกระทั่งคริสต์ศักราชที่ 70 ถัดมาได้ล่มสลายลงด้วยเหตุผลที่ว่ามีเมืองใหม่และก็เส้นทางพาณิชย์สายใหม่ที่ปลอดภัยมากยิ่งกว่ารวมทั้งสะดวกกว่าในเวลาถัดมา เพยี่ห้อได้เสียอำนาจลง เมืองอ่อนแอรวมทั้งถูกฝรั่งลุกลาน จนกระทั่งปี คริสต์ศักราช106 จักรวรรดิโรมันได้ครอบครองเพยี่ห้อ จนกระทั่ง คริสต์ศักราช300 จักรวรรดิโรมันได้ถดถอย รวมทั้งถัดมา คริสต์ศักราช363 ได้กำเนิดแผ่นดินไหว ทำลายเมืองกับตึกรวมทั้งระบบน้ำของเมืองลง ถัดมาในตอนศริสต์ศตวรรษที่ 5 เพยี่ห้อ แปลงเป็นที่ตั้งศาสนาคริสต์ของบิชอป และก็ถูกยึดในศริสต์ศตวรรษที่ รวมทั้งชำรุดเรื่อยเลือนหายไปจากผู้คน
นครเพยี่ห้อ ได้รับการยืนยันจากหน่วยงานองค์การศึกษาวิทยาศาสตร์และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติให้เป็นมรดกโลก เมื่อปี พุทธศักราช2528 แล้วก็ได้รับเลือกให้เป็น ในเจ็ดสิ่งอัศจรรย์ของโลกช่วงวันที่ ก.ค. พุทธศักราช2550 จากการลงคะแนนของคนทั่วโลก

Author: Cody Hawkins